تا حالا براتون پیش اومده که درگیر یه کار سخت و یا وقتگیر باشید و تمام فکر و ذکرتون فقط تموم کردن اون کار باشه؟
این جور وقتا خودتونو با این جملات که "حالا بذار کارمو تموم کنم بعد تمرینای گفتار رو انجام میدم"، و یا "امشب فقط رو این کار کنم و از فردا برمیگردم به تمرینام" گول زدید؟ 😬 من تو این چند روز دقیقاً با همین جملات سر کردم و از طرفی هم بندبند وجودم به تموم کردن همون یه کار تمایل داشت.
اینو گفتم که بدونید تنها نیستید و به نظرم این هنره که تو این جور وقتا بتونیم به کار اصلیه هم برسیم؛ که خب برای من کار اصلی، کتاب خوندن، رسیدگی به تمرینام و کار کردن با اپِ صدائه.
این چالشیه که باید تو زندگیم پیاده کنم و برای مهارت صحبت کردن و کمشدن لکنتم بین شلوغیهای زندگیم، زمان بذارم.